Makroskopowa Determinacja
Kwantowa (TMDQ):
Dwupłaszczyznowy Mechanizm Podtrzymywania Rzeczywistości w Jednorodnej Geometrii
Autor: Elżbieta Truchan
Data: 17 lipca, 2023
Dziedzina: Fizyka Teoretyczna, Kosmologia Geometryczna
Streszczenie
Niniejszy artykuł redefiniuje fundamenty współczesnej fizyki, wprowadzając rygorystyczny podział na dwie współpracujące płaszczyzny procesowe. Teoria TMDQ zakłada, że stabilność wszechświata nie jest stanem dokonanym, lecz dynamicznym wynikiem nadrzędności Makro-skali. Kluczowym dowodem teorii jest fakt, że jednorodna geometria czasoprzestrzeni stanowi niezbędną matrycę dla nieprzerwanej zamiany energii w masę (E=mc^2), co trwale eliminuje osobliwości i generuje upływ czasu poprzez mechanizm aktywnej regulacji polaryzacyjnej.
1. Wstęp
Koniec z Matematyczną Abstrakcją
Współczesna fizyka błądzi w labiryncie wieloświatów, ponieważ traktuje strukturę świata jako zbiór statycznych elementów. TMDQ wprowadza system domknięty logiką ciągłości, w którym rzeczywistość jest procesem podtrzymywanym non-stop przez dwie płaszczyzny procesowe osadzone w jednorodnej geometrii.
2. Płaszczyzna 1
Jednorodna Geometria (Fundament Strukturalny)
Jednorodna geometria Makro jest warunkiem wstępnym istnienia jakiejkolwiek struktury wszechświata. Jej zadaniem jest utrzymanie absolutnej, gładkiej ciągłości czasoprzestrzeni poprzez dualną aktywność polaryzacyjną:
- Lambda (Polaryzacja rozszerzająco-budująca): Odpowiada za wyłanianie nowej czasoprzestrzeni. Dba o to, aby w geometrii nie powstawały puste miejsca, tworząc tam nową strukturę konieczną do utrzymania jednorodnej całości.
- Grawitacja (Polaryzacja przyciągająco-ściskająca): Działa w reżimie obecnosci materii w ekstremalnych zagęszczeniach (punkty ekstremalne czarne dziury) walczy z nadmiarem czasoprzestrzeni. Dokonuje usunięcia naddatku struktury, który mógłby zagrozić gładkiej, jednorodnej geometrii całości.
Obie polaryzacje, współpracując, gwarantują, że wszechświat pozostaje jednorodnym bez przerw i bez niekontrolowanego „puchnięcia”.
3. Płaszczyzna 2
Wielka Jednorodna Dekoherencja (Generator Treści i Czasu)
Na fundamencie, jakim jest jednorodna geometria, zachodzi nieustanny proces dekoherencji całościowej, której efektem jest masa wszechświata.
- E = mc^2 Non-stop: Masa nie jest cechą nadaną raz na zawsze. Jest wynikiem ciągłego procesu wyłaniania energii w rygor masy pod wpływem Makro-geometrii. Proces ten wymaga stabilnego podłoża, które zapewnia jednorodna geometria.
- Całościowość: Aby rzeczywistość była spójna, dekoherencja musi odbywać się całościowo na całej matrycy. Jednorodna geometria (Płaszczyzna 1) wymusza jednorodność dekoherencji (Płaszczyzna 2).
- Generowanie Czasu: Ciągła praca tej płaszczyzny generuje czas, będący „taktem” nieustającej zamiany energii w masę.
4. Brak masy w mikro.
Status Energetyczny Mikroświata: Domena Bezmasowości i Potencjału.
Aby zrozumieć, dlaczego rzeczywistość wymaga nieustannego podtrzymywania przez Makro-geometrię, należy zidentyfikować naturę obszaru Mikro przed aktem determinacji. W systemie TMDQ świat kwantowy nie jest zbiorem gotowych obiektów, lecz domeną czystego potencjału energetycznego.
Kluczowe dla spójności teorii jest uznanie, że:
* Mikroświat jest inherentnie bezmasowy: W skali mikro masa jako stała nie istnieje. Czysta energia nie posiada bezwładności ani oporu, co tłumaczy brak barier czasoprzestrzennych w zjawiskach takich jak splątanie. Gdyby masa była cechą mikro-świata, chaos kwantowy uniemożliwiłby stabilizację jakiejkolwiek makroskopowej struktury.
* Brak oporu jako stan bazowy: Bezmasowość mikro-świata oznacza brak inercji. To właśnie ten brak „ciężaru” pozwala energii na przebywanie w stanie superpozycji – energia nie jest jeszcze „zakotwiczona” w konkretnym punkcie jednorodnej geometrii.
* Oczekiwanie na rygor Makro: Mikro-świat dostarcza surowca (energii), ale nie posiada własnego mechanizmu stabilizacji. Pozostaje on w stanie zawieszenia do momentu, aż napotka granicę dekoherencji całościowej.
Rozdzielenie tych dwóch stanów – bezmasowego potencjału Mikro i masowej stabilności Makro – prowadzi nas bezpośrednio do zrozumienia, w jaki sposób zachodzi przejście między nimi. Mechanizm ten, definiujący różnicę między czystą energią a fizyczną materią, opisuje kolejna sekcja.
5. Dekoherencja całościowa (WJK)
Wielka Jednorodna Konkretyzacja. Ontologia masy i czasu. Masa jako proces.
W ramach teorii TMDQ (Teorii Makroskopowej Determinacji Kwantowej) redefiniujemy naturę rzeczywistości, uznając dekoherencję za proces o charakterze globalnym i systemowym. Należy podkreślić, że w tym ujęciu dekoherencja to całościowa dekoherencja całego wszechświata, a nie cząstkowe zjawisko obserwowane przez fizykę w laboratoriach podczas prób badania pojedynczych układów mikro. To fundamentalny mechanizm stabilizacji wszystkiego, co istnieje. Dekoherencja stanowi w tym ujęciu rzeczywistą granicę, która oddziela dwa fundamentalne stany bytu. Poniżej tej granicy, w obszarze Mikro, rozciąga się domena czystej energii, która jest całkowicie bezmasowa i pozbawiona czasu liniowego. To właśnie ten brak masy,czasu i oporu tworzy „idealną bazę” potencjału, w której zjawiska takie jak splątanie czy superpozycja zachodzą natychmiastowo, jako naturalny stan czystej bezmasowej energii.
Przejście przez granicę dekoherencji jest momentem, w którym nadrzędna Geometria Makro narzuca swój rygor na tę czystą energię, dokonując jej strukturyzacji w konkretne formy masowe całości wszechświata. W tym procesie rodzi się masa, która w systemie TMDQ nie jest cechą wrodzoną cząstki, lecz mierzalnym oporem geometrycznym, jaki Matryca Makro stawia energii, by wymusić na niej stabilność. Masa jest więc wynikiem działania geometrii poprzez dekoherencjie całościową w celu zachowania spójności wszechświata. Masa w TMDQ wymaga ciągłego tworzenia, podtrzymywania.
Wraz z pojawieniem się masy i inercji na poziomie Makro, uruchamia się czas, który nie istnieje w bezmasowym świecie Mikro. Czas w TMDQ wynika z ciągłego tworzenia, odświeżania masy przez Geometrie. Czas jest efektem stabilizacji i służy jako makroskopowe narzędzie do porządkowania obiektów które przechodzą przez granicę dekoherencji. Cały ten proces układa się w niepodważalną logikę determinacji,w której to Makro-geometria jest środowiskiem dekoherujacym gdzie dokonuje się nieustanna zamiana energii w mase, przekształcająca potencjał w formy masowe i czas, co pozwala uniknąć matematycznych nieskończoności i utrzymać jednorodną strukturę rzeczywistości. Kluczowe znaczenie ma fakt, że jest to operacja całościowa, jednoczesna i całkowicie ciągła dla całej struktury wszechświata; proces ten trwa stale i nieprzerwanie, podtrzymując istnienie rzeczywistości jako jeden, spójny organizm wszechświata w każdym ułamku sekundy.
6. Cząstka jako Relacja Systemowa
Odejście od Atomizmu na rzecz Holizmu Geometrycznego
W systemie TMDQ struktura mikro-świata nie jest wynikiem mechanicznego upakowania elementów (jak w klasycznych modelach geometrycznych typu FCC czy hipoteza Keplera). Takie ujęcia są zbyt statyczne i redukcjonistyczne, by oddać naturę rzeczywistości. W TMDQ cząstka elementarna nie istnieje w oderwaniu od całości – jest ona zdefiniowana jako lokalna relacja z globalną matrycą geometryczną.
Kluczowe aspekty tej nowej definicji cząstki to:
- Prymat Całości nad Elementem: To nie cząstki budują wszechświat, lecz jednorodna matryca Makro wyłania konkretne konfiguracje energii, aby zachować własną spójność. Cząstka jest „punktem naprężenia” lub „węzłem funkcjonalnym” w jednorodnej GEOMETRII.
- Geometryczny Podział Pracy: Różnorodność cząstek (masy elektronu, mionu, taonu) nie jest przypadkowa. Wynika ona z hierarchii ról, jakie te „węzły” pełnią w stabilizacji całości.
- Wielka Jednorodna Dekoherencja jako Proces Scalania: Wyłanianie się materii wszechświata jest procesem całościowym, działającym bez przerw. W każdym „takcie” matrycy energia jest synchronizowana z rygorem geometrycznym. Cząstka „pasuje” do rzeczywistości nie dlatego, że wypełnia wolną formę, ale dlatego, że współbrzmi z częstotliwością aktualizacji całej matrycy.
- Masa jako Wykładnik Relacji: Masa nie jest cechą własną cząstki, lecz miarą jej uwikłania w strukturę Makro. Jest to opór, jaki stawia matryca podczas wymuszania jednorodności na lokalnym skupisku energii.
W TMDQ zastępuje się architekturę „klocków” architekturą całości, w której każda cząstka ma swoje niezbywalne znaczenie tylko i wyłącznie jako element globalnej operacji podtrzymywania rzeczywistości.
7. Generowanie Czasu i Strzałka Czasu jako Takt Dekoherencji
Czas w systemie TMDQ staje się parametrem operacyjnym – nieustającej zamiany energii w masę. Strzałka czasu wynika bezpośrednio z nieodwracalności procesu dekoherencji całościowej. To Makro-geometria narzuca kierunek zmian, ponieważ jej jedynym zadaniem jest zachowanie spójności i ciągłości, a te wymagają ciągłej aktualizacji stanu na gładkiej matrycy.
8. Ekonomia Fizyczna i Eliminacja Teorii Wieloświatów
Teoria TMDQ jest najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem problemu istnienia. Zamiast postulować nieskończoną liczbę wszechświatów, TMDQ wykazuje pełną determinację: jedna przyczyna (działanie polaryzacji), jeden proces (WJK dekoherencja), jeden skutek (jednorodna rzeczywistość). System jest samoregulujący i domknięty koniecznością zachowania absolutnej jednorodności obserwowalnego wszechświata – każda inna konfiguracja prowadziłaby do dezintegracji.
9. Wnioski
Jedno Jedyne Rozwiązanie
Masa musi być nieustannie tworzona, podtrzymywana ponieważ jest to najbardziej ekonomiczne rozwiązanie zagadki wszechświata. :
- Jedna przyczyna: Działanie polaryzacji TMDQ: Lambdy i grawitacji (tworzenie vs. usuwanie nadmiaru).
- Jeden proces: Wielka Jednorodna Dekoherencja.
- Jeden skutek: Stabilny niezapadający się wszechświat, jednorodna geometria, masa i czas.
Jest to czysta fizyka determinacji, eliminująca potrzebę teorii wieloświatów. System jest samoregulujący i domknięty koniecznością zachowania absolutnej jednorodności i trwania.
PODSUMOWANIE Rzeczywistość to dynamiczny proces tworzony i podtrzymywany non-stop w jednorodnej geometrii, która jako nadrzędna matryca (TMDQ) wymusza na wszechświecie stan wielkiej jednorodnej dekoherencji. W tym układzie Lambda i Grawitacja działają jako aktywne polaryzacje, które poprzez wyłanianie nowej tkanki oraz usuwanie jej nadmiaru w punktach ekstremalnych gwarantują absolutną gładkość i ciągłość struktur. Tylko na tak przygotowanym, idealnie podłożu możliwa jest spójna i całościowa zamiana energii w masę (E = mc^2), co eliminuje błędy w postaci osobliwości i generuje stabilny upływ czasu. Jest to jedyne ekonomiczne rozwiązanie fizyczne, w którym Makro-geometria nieustannie determinuje Mikro-świat, chroniąc jedność i trwałość całego wszechświata.
Cytowane prace
1. Cosmological constant – Wikipedia, https://en.wikipedia.org/wiki/Cosmological_constant
2. Theory of Geometric Unity – The Portal Wiki, https://theportal.wiki/wiki/Theory_of_Geometric_Unity
3. Arrow of time – Wikipedia, https://en.wikipedia.org/wiki/Arrow_of_time
4. [2410.20382] Composite running vacuum in the Universe: implications on the cosmological tensions – arXiv, https://arxiv.org/abs/2410.20382
5. [2304.11157] Running vacuum in the Universe: phenomenological status in light of the latest observations, and its impact on the $σ_8$ and $H_0$ tensions – arXiv, https://arxiv.org/abs/2304.11157
6. (PDF) The Curvature-Rate Variable Hidden in General Relativity – ResearchGate, https://www.researchgate.net/publication/398970860_The_Curvature-Rate_Variable_Hidden_in_General_Relativity
7. Determining the Cosmological Constant Using Gravitational Wave Observations – Scirp.org, https://www.scirp.org/journal/paperinformation?paperid=97598
8. relativistic topological superfluid: resolving the vacuum rigidity paradox via emergent gravity and dynamic mass generation – ResearchGate, https://www.researchgate.net/publication/398472153_RELATIVISTIC_TOPOLOGICAL_SUPERFLUID_RESOLVING_THE_VACUUM_RIGIDITY_PARADOX_VIA_EMERGENT_GRAVITY_AND_DYNAMIC_MASS_GENERATION
9. e=mc2 and other principles of physics – goodsugar, https://ilovegoodsugar.com/blogs/special-pages/e-mc2-and-other-principles-of-physics
10. Hybrid Loop Quantum Cosmology: An Overview – Frontiers, https://www.frontiersin.org/journals/astronomy-and-space-sciences/articles/10.3389/fspas.2021.624824/pdf
11. Properties and dynamics of self-induced decoherence in a simple spin bath model – arXiv, https://www.arxiv.org/abs/quant-ph/0501138v1
12. From Quantum to Reality. Gravity- Induced Quantum Decoherence …, https://www.preprints.org/frontend/manuscript/0a7ec81a8b88868a6d8c1e6e32719ef9/download_pub
13. The Computed Universe: – Amazon S3, https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/pfigshare-u-files/57188423/grand_unification.pdf?X-Amz-Algorithm=AWS4-HMAC-SHA256&X-Amz-Credential=AKIAIYCQYOYV5JSSROOA/20251205/eu-west-1/s3/aws4_request&X-Amz-Date=20251205T164941Z&X-Amz-Expires=86400&X-Amz-SignedHeaders=host&X-Amz-Signature=92b23c5e8d20e0e5c55b9b2ff246c1315ba081a3782e5931b459179b791f9a87
14. That Famous Equation and You, https://www2.kenyon.edu/Depts/Religion/Fac/Adler/Misc/Einstein-equation.htm
15. The Decoherent Arrow of Time and the Entanglement Past Hypothesis – PMC – NIH, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11227449/
16. (PDF) A Topological Field Framework for Particle Mass, Gauge Interactions, and Emergent Gravity Driven Through Field Pressure – ResearchGate, https://www.researchgate.net/publication/393122856_A_Topological_Field_Framework_for_Particle_Mass_Gauge_Interactions_and_Emergent_Gravity_Driven_Through_Field_Pressure
17. Loop Quantum Cosmology – PMC – PubMed Central, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5255532/
18. Black Holes, Cosmological Solutions, Future Singularities, and Their Thermodynamical Properties in Modified Gravity Theories – MDPI, https://www.mdpi.com/1099-4300/14/9/1717
